Al liftend door Alaska… op z’n Indisch :)
Writing by Doogie on Saturday, 24 of May , 2008 at 9:22 pm
Om 4uur opstaan, 14 uur onderweg, 10 uur de klok terug draaien in de tijd en aankomen in een land waar de zon nog nauwelijks ondergaat. Nog nooit was mijn Jetlag zo groot. In het vliegtuig leek het dan nog eens alsof ik naar het einde van de wereld aan het reizen was.
Eerst groenland…. enkele uren later de noordpool……. eindelijk Alaska…….touchdown: aankomen in AMERIKA 
Na 9 uur sneeuw te zien passeren krijg ik een beetje het gevoeld at ik met mijn 10kg wegende backpack te weining kleren mee heb. Ach, denk ik bij mezelf, straks zie ik Shonali terug en we houden elkaar wel warm de komende dagen;-)
Dag 1: Jetlag yay
Op de luchthaven staat Shonali een beetje versuft op mij te wachten. Die heeft een 24u durende trip achter de rug en was een net een uur vroeger aangekomen. We zijn beide stikkapot. We vinden ons snel een klein guesthouske en kruipen het nest in. Het is 14u30.
We worden wakker om 4u… de zon schijnt al. Om 9 uur ontbijten we maar ik heb zin in een stevige steak… en koffie en fruitsap… yeah bioritme een beetje verstoord en al.
Anchorage
Het weer is kei goed… mensen lopen hier in hun T-shirt door de straten. De zomer is hier net begonnen. Blijkt dat je in Alaska ook maar 2 seizoenen hebt. Zomer en Winter. Mjah, zelf voor belgische standaarden is het toch wel wat koud. In de zon is het lekker warm maar in de schaduw is het nog ijzig koud… maw. constant heb ik het gevoel dat ik in mijn gezicht aan het verbranden ben terwijl ik een extra onderbroek had willen aandoen voor mijn kont warm te houden.
Shonali heeft het iets minder makkelijk met het weer. Ze rilt van de kou en puur informatief vraag ik wat ze onder haar licht truitje aan heeft. Ze begrijpt niet wat ik bedoel.
Wat bedoel je “onder mijn trui”.
Gewoon, hoeveel lagen heb je aan?…
“lagen”?
ik heb 2 t-shirts en een trui aan zeg ik
Ik heb nog nooit meer dan één laag kleren aangedaan in mijn leven zegt miss India verbaasd.
Ik besef hoe ver arme Shonali van huis is. Met een Indish meisje in Alaska rondreizen beloofd een interessant avontuur te worden denk ik bij mezelf.
Anyway, hier zaten we dan in Anchorage. Saaie hoofdstad waar de tijd veel trager lijkt te gaan dan in de rest van de wereld. We vragen rond wat er van fun en interessants te doen is op een zonnige namiddag. “Drink!” is het antwoord… We beslissen dan maar om stillekes aan af te zakken naar Homer… “al liftend!” zegt Shonali enthousiast! Ik kijk een beetje ongerust naar de kleerkast op wielen die ze achter zich meezeult. “Liften met dit?”. Ze ziet mijn licht spottende blik en zegt me dat het al haar kleren zijn van in Thailand omdat ze nog niet naar huis is kunnen gaan. Niet teveel winterkledij daar. .. dit wordt interessant.
We kopen een trui voor haar en beginnen te liften. Na 40 minuten onnozel te staan doen om aandacht te trekken beslissen we om van taktiek te veranderen. Ze doet haar trui uit en binnen de 5 minuten stoppen er 2 Jeeps. We springen in de eerste jeep en doen zo de eerste mijlen samen met een oude jodelende Alaskees die ons alles vertelt over de zwarte beren, de elandengedrag tijdens het paarseizoen en global warming dat volgens hem dikke bull shit is.
Halverwege worden we afgezet en worden we vrijwel onmiddelijk terug opgepikt door een jonge kerel die het dan heeft over het uitgaandsleven tijdens de zomer en de winter, over hoe global warming alles om zeep helpt en het jagen op wild in Alaska. Hij neemt zijn tijd om ons te laten genieten van een van de top 10 mooiste trajecten van Noord Amerika. Het was veruit een van de mooiste ritten van mijn leven. De 4 uur durende rit leek amper een uur te duren. De hele rit waren waren we aan het gapen naar het ongelooflijk mooie uitzicht van de besneeuwde bertoppen en gletsjers die helemaal tot in het water van de gigantische meren neerdaalden.
Its the first time I see snow in my life zegt Shonali.
Waaaaw. Over intense ervaringen gesproken.
Uiteindleijk komen we aan in een klein visserdorpje Seward waar hooguit 3000 mensen wonen. We worden opgewacht door een couchsurfster die daar in het sealife center studies uitvoert. We wandelen wat rond in het dorpje, genieten van de rust en het uitzicht waar we maar geen genoeg van kunnen krijgen. Het hoogtepunt was een hele ronleiding in haar labo waar onze couchsurfster werkt.
We merken allebei dat we om 22u gewoon niet beseffen dat het al avond is. Shonali maakt zich een beetje zorgen over de komende maanden. “If the sun doesn’t go down people will not stop working at all at the collective…”. Ze heeft gelijk, het is een beetje verontrustend. We zien wel.
Morgen liften we door naar Homer waar we de komende 3 maand gaan wonen.
Comments (1)
Category: Alaska
Comment by swami JAWI
Made Saturday, 12 of September , 2009 at 9:30 pm
Hallo,
Moet wel een belevenis zijn geweest?
Ik wil liftend van Alaska naar San Francisco.
kun je me vertellen wat voor gevaren er aan deze trip kleven?
Beren? Poema’s?
