Too much fun and too much work in Pai

Writing by Doogie on Thursday, 14 of February , 2008 at 7:43 am

Do noting in Pai?
Bon, een gewone werkdag begint voor de meeste van mijn vriendjes hier om 10u ’s morgens. Tegen 12 is iedereen aanwezig voor ons lekker Thais middagmaal. De werkdag stop voor sommigen na het avondeten maar het is niet ongewoon om rond 2u snachts nog mensen hard zien doorwerken of nog enkele belangrijke telefoontjes te zien doen naar collegas op een ander continent. Iedereen geeft zich 100% en de productiviteit kan je gewoon opsnuiven. Waaaw!

De sfeer onderling is alles behalve serieus of professioneel. Iedereen is meer dan vriendelijk met elkaar. Op onbewaakte momenten wanneer je je het minst verwacht krijg je hier soms een verwarmende energie knuffel of een “good work”-schouderklopje. Het is onmogelijk om hier een depressie op te doen want elke dipje wordt tegengegaan met het beste medicijn: een gezonde portie welgemeende affectie. Persoonlijke gesprekken doe je samen in de hangmat of tijdens een wandeling in de velden onder de lekkere zomerzon.

Mayday couchsufer down!
Vorige week had een van de meisjes een kleine voedselvergiftiging en eindigde een nacht in het ziekenhuis. Er werd onmiddellijk een beurtrol opgesteld van mensen die haar gezelschap wilden houden zodat ze zich nooit alleen moest voelen. This is teamwork people!

It doesn’t get any better than this?

Het harde werken wisselen we af met allerhande activiteiten in Pai en er zijn er een hele hoop. Yogaklassen, Thaise les, Thaise massages, motoritten in de Paivallei, trektochten in de jungle, gaan niksen aan het zwembad, lekker eten in de lekkerste restaurantjes van het dorp, djembesessies tijdens de power aerobics, vuurpoi bij het kampvuur, frisbeeen op het voetbalveld, filmpje gaan zien in een van de afgehuurde privé kamertjes van de lokale cinema, kortom… teveel om in detail te gaan en we hebben dus nooit de tijd te hebben om niks te doen.

* for the lost and unknowing opencs people: All of this was for free and if it was not it was not paid with CS money (except for the antfight)!

Aaah en mijn liefdesleven….

tjah… “its complicated”. Moesten sommige frustros niet zo zitten geilen op mij blog azend op roddels/nieuws over de mensen hier in Pai dan had ik graag dieper ingegaan op wie mijn collegas zijn, wat hen drijft en wat hen allemaal zo speciaal maakt. (bijna) Niemand heeft hier een normaal leven achter de rug maar jammer genoeg kan ik sommige details die belangrijk zijn voor hun persoonlijkheid niet posten omdat deze in de verkeerde handen serieus wat schade kunnen aanrichten. Jammer want ik zou over sommige mensen hier wel een hele blogpost kunnen schrijven.
Maar dus mijn liefdesleven… hahaha… Shonali… awel… [censuur] … jammer van de censuur want het is eigenlijk wel een plezant verhaaltje om te vertellen. Klote openCS. Kortom’ t komt er op neer dat we niet meer samen zijn maar dat we het nog steeds goed met elkaar kunnen vinden. (Ik doe een knipoog, Simon rolt met zijn ogen en Anne zegt terug “tsss tsss tsss”)

Voila dat was het voor deze maand. Mijn Visa zit er weer op en ik moet de grens terug over.

Ik vertrek vandaag voor enkele dagen naar het land waar ze op vreedzame monniken schieten en waar de regering in oorlog is met hun volk. Wel, moeder, tis allemaal zo erg niet, EN Ik mag van papa! *gniffel*

Birma/Myanmar here I come!

Comments (5)

Category: CS Collective

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>