Morgen verdwijn ik voor een hele week van deze aardbol want vertrek naar…
[youtube 8Fqm8l4l-bk]

San Francisco!

Homer Alaska is de ‘Halibut Capital of the World’. Na een mislukte poging om een ‘King Salmon’ te vangen enkele maanden terug besluit ik samen met Nick en Jim om een 2de poging te wagen in open zee om vis voor de hele collective te vangen.

Fishing is oh so peaceful... not!

Vissen is rustgevend en een beetje saai. Een moment waar je respect moet hebben voor je omgeving en je tijd hebt om dieper na te denken over wat dan ook. Heel Zen dus. De gids tijdens mijn eerste vispoging was volledig Zen. Hij had het over respect voor, en één zijn met de natuur. Het is belangrijk respect te hebben voor wat je neemt en geeft aan de moeder natuur en dit houdt alles in evenwicht.  Ik had dan ook een beetje het idee dat alle vissers hier in Homer vriendelijke en vreedzame mensen waren.

Onze nieuwe gids, Butch voor de vrienden, was een oude visser die ons nauwelijks aankeek op het vasteland. Deze tandloze oldtimer paste perfect in Alaska plaatje. We springen in zijn boot en varen de zee op. Eens op zee laat Butch zien dat hij zich daar thuis voelt en laat hij zijn ware aard zien. Butch had een beetje last van Tourette syndroom want van het moment dat we voor anker lagen begon hij te schelden. “These fuckin waves and this bloody sun are not good for the god damn currents so the bitches(fish) won’t fucking bite, god damn peckerheads”… Hij bleef zo maar doorgaan.
Hij hield zich ook nauwelijks in tegen ons. We krijgen onder onze voeten omdat we alles fout doen maar hij zegt ons niet hoe het dan wel moet zodat hij maar blijft schelden. Er was nog een 4de couchsurfer op de boot. Hij is zelf ook visser en wil ons wat tips geven maar zijn mond werd al snel gesnoerd met een heel vijandige “Hey buddy, I’m the guide here and this is my fuckin boat. I’m the one that tells you how to fuckin fish and you shut the fuck up and keep an eye on your god damn line!”. Op het begin was een eventjes slikken maar die kerel was er zo over dat het uiteindelijk allemaal enorm grappig werd. Voor de dienstverlenende sector was hij het slechtste voorbeeld dat we ooit in ons leven gaan meemaken. Het werd dus heel duidelijk: Geen Zen op zee voor vandaag.

Nick & Me

Nick is de eerste die iets vangt. Hij vangt een kleine haai. Jammer genoeg zijn we aan het vissen voor Halibut en haai is blijkbaar ook niet het lekkerste dus die gooien we terug. Jim vangt vervolgens de eerste Halibut. Een beetje later denk ik dat mijn lijn vast zit op de bodem omdat deze heel zachtjes naar beneden getrokken wordt. Butch helpt mij een beetje en zegt dat ik iets vanop de bodem naar boven aan het sleuren ben. “Whatever the fuck you are dragging up, its dead and useless. Real it in, boy”. Ik begin te sleuren, trekken en als een gek te draaien aan het wieletje en beetje bij beetje probeer ik die lijn binnen te krijgen. Ik kijk in het water en zie een grote roze schijn in het water. Butch beslist dan maar om mee te helpen “I’ve never seen anything like this”.  Plost werd het duidelijk, het is een reuze octopus. Butch pakt een van zijn grote vishaken, pleurt die in het hoofd van de octopus en sleurt die de boot in. De octopus probeert te ontsnappen en grijpt zich vast aan alles in de boot maar heeft geen schijn van kans tegen Butch(er). Butch grijpt zijn mes en al scheldend snijdt hij de armen af van het hoofd van de arme Octopus.

"Take this you slimy bitch. Not so tough now huh, fuckerrrr"

De losse armen krijgen allemaal een leven op zich en grijpen wild in het ijle of plakken zich vast aan de rommel van de boot of blijven aan onze benen plakken. Nick wordt zeeziek van het taffereel en begint over te geven. “I aint ever seen an octopus that big in my whole live” zegt Butch terwijl hij de resterende armen afhakt.

De zee werd rustig, Butch werd just meer pissed omdat de vissen zich niet snel genoeg lieten vangen. We vangen nog 3 grote halibuts. De couchsurfer vangt nog een haai. Die arme haai verstond het “Open your fucking mout BITCH” commando niet terwijl Butch de haak uit de mond probeert te peuteren dus Butcher breekt gewoon de mond open, haalt zijn haak er uit en smijt de arme haai terug de zee in. “I don’t eat animals that piss though their skin” roept hij de op zijn rug drijvende haai nog achterna. Dit was gewoon gruwelijk. Een beetje later wordt mijn lijn terug het water in getrokken. Butch denkt eerst dat ik een grote haai aan de lijn heb. Het duurt een tijdje voordat ik kan zien wat ik boven haal. Het is nog harder vechten dan tegen de octopus want het was… een nog grotere octopus! Butch geloofd zijn ogen niet en ik zie hem voor de 2de en laatste keer lachen die dag. Hij draait zich en grijpt grijnzend zijn dodelijke vishaak. De andere octopus die al enkele uren in de emmer voor dood lag probeert plots terug te ontstnappen! Met zijn 2 resterende armen klimt hij terug in het midden van de boot en grijpt hij Butch bij zijn botten. Was het nu toeval of voelden de 2 octopussen elkaars aanwezigheid, ik weet het niet maar de extra verwarring gaf de tweede octopus de tijd en inzicht om het gevaar in te zien en de aas los te laten. Butch vloekt en schreeuwt, ik voel mij opgelucht. Ik ben blij dat ik de lijdensweg van een 2de octopus op mijn geweten heb.

Stilleven

De rest van de dag ben ik niks meer waard. Het ophalen van de octopus heeft mijn spieren volledig verzuurd en dat ga ik nog 3 dagen na het vissen voelen. Bij het terug varen doet de arme octopus nog een laatste poging om te ontsnappen maar tevergeefs.

Na het fileren van de vis We komen uiteindelijk thuis met een goeie 15kg aan verse vis en een 15tal nieuwe scheldwoorden.  Ik heb mijn eigen zot visverhaal voor de rest van mijn leven denk ik.

Jammer maar tis bijna zover. Nog enkele dagen en ik vertrek richting San Fransisco. Bij deze enkele kiekjes van de unieke locatie waar ik 3 maand gewerkt en geleefd heb. Als er iets is wat ik de rest van mijn leven ga missen is the toch wel de tuin en het uitzicht. *Zucht*.

And of course: the (almost)never ending sunsets in Alaska

Sign at the end of the world

Day 4: Deadhorse and the road back.(500mi).

Today we arrived at the end of the world, really. Deadhorse is a post apocalyptic oil camp that’s on the end of the road and it seems we’ve just entered the Mad Max movie set. Its as romantic as euh… an oilcamp. People don’t really live here and the people who work there stay for only 14 days. We take a little tourbus around the oilfields and go swim in the Artic Ocean. I didn’t expect much from Deadhorse but at least I hoped the Artic Ocean would be filled with Icebergs. But none of that. Not one tiny iceberg It was cold, and grey like the Belgian coastline. “You’ll know when you reach deadhorse when the weather got worse” they say in the Lonely Planet. Again the LP is so right . Wel, at least we know we can’t go any further. This place must be even more depressing in the winter when there is no sun at all! The cooles thing in Deadhorse is the sign at the end of the road. We don’t stay long and ’steal’ some donuts from the oil company. The roof of the world is as interesting as the roof of a house so we take a few pictures and drive back home. Tonight we decide to find a nice camping spot somewhere in the Brooks Mountain Range.

Do’s:

• If girls are bitching about the weather, let them, just be nice to them and give them food. (works well with men too!)
• Pack first while its not raining, do sightseeing before you leave.

Don’t:

• Don’t change sleeping arrangements in the middle of the night
• Girls, don’t go off for a joyride in the middle of the night with loose stuff on the roof!

Fireweed!

Day 5: Back to Fairbanks. Stay with Rian CS

Dogsled crossing?

So I drive the last part of the road. On the way back we pass Coldfoot. The most remarkable thing about Coldfoot is that it is one of the few parts on the Dalton Highway that has been paved and also one of the few parts where the speed limit drops from 50mi/h to 35mi/h. (now that makes sense huh) Coldfoot houses around 6 people total and I guess one of them is a cop because when we pass through, while singing bollywood songs and doing bollywood dances, we don’t see the speed limit drop and we get pulled over by this nice cop who takes his time to check all our identities. A car driving to the end of the world with one Belgian, one Spainish girl, one Bollywood Indian and 3 people from Virginia. Sounds like the beginning of a good joke huh. Wel, he was quite amused and give us a mild speeding ticket and brushed off the dirt of our rear lights. That’s apparently also part of his job description Got to tell you its quite fun begin pulled over.  They do everything just like in the movies.
We did see a lot of wildlife on the way back. It started with some Reindeer, some Musk Oxes, an old grey wandering wolf, a beaver crossing the street, some ground squirrels, a falcon eating roadkill, mooses and a yeah finally I see a BEAR(’s butt)!

We arrive in the middle of the night in Anchorage and stay with our good couchsurfing host again. We felt a bit guilty for waking him but he looked happy to see us again. Yay, everybody happy!

Don’t:

• arrive in the middle of the night waking up you host. Bad for your

Day 6: Back in Anchorage. 600mi

The drive through Denali National Park was beautiful but nothing exciting happened here anymore. We found a great new pastime in the car: listening to a ted talks and then talking about it. Talking? sounds boring? yeah it is surely boring to write about “talk”. In stead I’ll post one of the video’s here on my site. Its a video about statistics. Sounds boring too huh Give it 5 minutes, you’ll see: Even a video about statistics can be damn fun to watch!

[youtube hVimVzgtD6w]

Day 7: Back in Homer. 222mi

This road we know by heart now. nothing special here.