a.k.a. The road to the end of the world!

Day 3: Driving to Deadhorse on the Dalton Highway. 500 mi.

The Dalton Highway is one of the few real road trip adventures you can do all the way sitting down on your ass. Its called Highway but Dalton-Dirtroad would be more a more appropriate name. The high(dirt)way is almost solely used by giant speeding oiltrucks not caring about those little touristy cars on the road. You see them coming from over the horizon with their huge dust trails and when they pass you pray your windshield doesn’t get hit by a stone.
Also, if you think the weather in Belgium changes a lot. Go to north Alaska. It changes from sunny to windy to rainy to gray sky and to fluffy clouds every single hour!

So we drive for hours. Listening to music and talking and reading. We pass the arctic circle. We go through towns where barely 70 people live.

No, can't see the end yet!

Pink Fireweed everywhere

Mountains rise, mountains disappear again so do the trees and the vegetation. Pains of purple fireweeds and burned trees everywhere. Its a crazy sight. The road is long but we don’t care. We enjoy the fast changing scenery that sometimes becomes very surreal.  Rain, sun, rain, sun, rain again, mud, sun… No more trees, no more mountains, no more plants, just grass, flat Tundra with lots of lakes… this is the end there is nothing anymore to talk about. Everybody is peaceful.

Lauras amazing driving skills!

All of a sudden, Laura loses control of the car! Everything goes in slow motion and the car starts swerving from one side of the road to the other. She hits the breaks, Andrew tells here to let go of the breaks, she does but loses even more control as the car start to slide even faster to the side of the road. She hits the breaks again and we swerve left-right almost falling off the road and the car stops doing a beautiful 180degree stop. A very close one.

You want a piece of me you blood sucking mosquitoes? Huh! Come and get some!

We decide to camp so we ’steal’ some wood from the last camping on earth and go look for beautiful spot in the nothing of the nowhere. The secont we step out of the car we are attacked by the fearless nastiest hungriest biggest mosquitoes men has ever faced! We spray ourselves with our 30% Deet 12h protection. 12h protection? No, not against these bloody fuckers. The repellent wears off after a good 30 minutes! So we keep spraying. Nobody is really sleepy. We think its around 10pm and time for dinner. Its 2am, yeah the sun doesn’t set on this part of the world and our biorhythm is just fucked up. We do agree that we had a great and unique day.

Do:

• Driver decides the music.

• Talk about your life through music. Select 10 songs saying something about your life and play them.( a good excuse to play the songs only you like :p )
• Let your I-pods go around and let everybody select 10 songs from every Ipod. At the end you have a long playlist “on the go” from your I-pod that everybody likes. Lots of “oooh, I didn’t know you liked this bad”… etc…
• The chilly doggy backseat becomes the rollercoaster seat on a dirtroad

Dont’s:

• Don’t split up the group before you leave. You guys clean the house while we do the shopping sounds efficient but ends up in: forgetting other peoples stuff, not buying everything you need so returning to the shops, useless up and down driving to the shop and the house.
• Don’t tell a girl how to drive.
• Don’t tell a guy how to make fire.
• Don’t panic when you are about to die.

…with 6 people in one car… without killing each other after 6 days

Ready for the road

I never thought it was possible but it was a real challenge. Yes I am a proud survivor of a roadtrip in a car with 6 people for 3666km in 6 days!

First of all, being packed with 6 people is mentally very though. Frustrations build up quickly. Very quickly. It starts with someone who doesn’t want to change his awful music choice(hihi that would be me), unhealthy fast food, bad sleep, stopping every time someone wants/needs to stop for peeing or taking pictures and after a few days ends up with  smelly feet in the face, snoring/drooling on your shoulder, bad breath, smelly food(beef jerky someone;) ), powerdrink burps or hey why not changing the plans we didn’t really have. Above that you have every democratic decisions always making someone unhappy and then if you stick to your somewhat to an agenda for the trip people tend not to follow that agenda at all. And of course again and again waiting for someone to do something while all the other people are all ready for 15minutes.

Everybody knows this feeling right. Well I noticed that in a road trip like this the frustration is following an exponential curve doubling with every person you add to the group. And while a road trip for so long the maximum capacity is 4 people… well, we tried it with 6…

Dirt, mud and moosepoop all over the car. Hell yeah!

And when you think its psychologically though… travelling with 6 in one car for 3666km seems physically impossible too. How do you do that? We did 3666km in 6 days! How do you sit and sleep in that car? Where do you put your luggage? The food? How do you sleep in the car. Need personal space? hah, forget that! Above that half of the Dalton Highway(from Fairbanks to Deadhorse) is dirt-road and has loads of potholes. And yeah, with 6 people in one car breathing the same air for 6 days you go nuts right?

Here is a little overview of our trip with all the tips I can give for people who are crazy enough to ever try the same thing. This on first sight “hell of a trip” is a trip I will  tell my little nephew Alexander about when he is a little older.

Homer Alaska to Deadhorse in 7 days!

Day 0: Thursday Night: driving to Fairbanks(579 mi).

After jet another incredibly good dinner at the house(thank you Donna) we left for Fairbanks. Andrew, Nick, Patricia, Laura, Shonali and me we jump in the car. I’m behind the wheel, lets gooooo… good good good vibrations is playing on the radio…  … …. ….euh, how the fuck does an automatic car start? Where is the freaking hand break? Laura explains and I learn it in 5 minutes. Again, 2nd try… vrooooommm lets goooooo. Good good good vibrations indeed!

Do:

• Tie as much stuff you have on the roof! Every backpack on the roof is a little more of that little precious comfort in the back of the car.
• The 6th person goes into the back! The back looks a bit like the dungeon or the dog-seat but actually the back is the chill out zone of the car! You are away from everybody and have enough room to sleep, rest or read. If you need some personal time, that’s the place to be!
• Pack before dinner, leave after!
• Have a good dinner, it might be your last one.
• Everybody takes his Ipod and don’t forget an Ipod device to play it through the cars radio.

Don’t!:

• Drive at night, certainly when you have 6 people in the car and a little moving space. The day you think you win you will lose it with your sleepy head.
• forget to put plastic bags around your luggage in case it rains. And in Alaska at night, it almost always does. :s
• Energy drinks in the states really are super-sized. A crazy air drummer behind the wheel drinking these is the last thing you need when you want to have a good night sleep.

Day 1 & 3: The World Eskimo and Indian Olympics!

So after some 10h of driving we arrive at the closed doors of the Eskimo Olympics. We are too early. A half of us puts up a tent to sleep, the other half goes looking for our couchsurfer where we will spend the night.

A few hours later the W.E.I.O. starts.

Eskimo dances

Eskimo Olympics is a bit strange but very interesting 4 day event where Alaskan natives/Indians/Eskimos/Inuits/etc. come together to compete in extreme physical games against each other. Having no idea what to expect I was quite surprised they took games like earpull, greased pole walk, blanket toss, sealskinning, knucklehop….  so serious. Even more amazed we all where when we saw how trained they where in the disciplines.

Nice

For me the 2 most interesting events where the earpull, where 2 people sit opposite each other with a rope tied on both contestants ear. Then they pull as hard they can until one gives up or can’t keep the rope on his ear. Screaming, blood and tears. Really, I’m not kidding but still fun to watch.

I made a little compilation video about this event. This is not a game for Eskimo pussies. Here you have the Eskimo earpull on the Mortal Kombat soundtrack for your enjoyment

:p…

[youtube 5louoFzNCsI]

The most impressive was by far the 2feet high kick where contestants jump in the air and kick a ball hanging on about 2m with their both feet at the same time and landing on both feet again.

The not to miss event was the seal skinning competition. Not for vegetarians Also a lot of native dancing with drums and a Miss Faibanks election. Good thing we stopped here for the weekend.

Seal Skinning

Ear Weight

2 Feet (Very) High Kick

Blanket Toss

Head Pull

The Eskimo Olympics, I’m not about to forget these 2 days soon

Wat vooraf ging:

“Hey mannen, wat gaan we doen dit weekend?” -”Laten we gaan raften!”
Na een beetje surfen op het net vinden we een rivier die goeie reviews krijgt om te raften. Er staat wel een kleine waarschuwing bij deze zegt mede techy, Cyril. Als de rivier hoger dan 11 voet staat is het levensgevaarlijk en verboden om op deze rivier te raften.
We klikken op de “Check water levels here” link.
- Current water level is 10.9 feet!
Wooohooow 6 mike Creek here we come!

Ter plaatse krijgen we een dry suit. “Keep all your clothes on” zeggen ze ons. “Have at least 2 layers of clothes because its going to be cold.” Ik kijk naar de sneeuw aan op de oevers van 6 mile Creek en besluit toch maar mijn reserve kleren ook aan te trekken.

Na een korte intro over hoe en wat er ons te wachten staat zegt onze gids: “Your first test is to swim to the other side of the river, you will find your boats in the next ‘Eddy’ on your right”.(een Eddy is een inham op de rivier waar geen stroming is)
Meent hij dat nu? Haha goeie grap denkt iedereen…
“Who goes first? Please group in couples”… iedereen stopt met lachen.
Ik steek mijn hand op en vraag Mandy, een van mijn collega’s, of ze het ziet zitten om als eerste in het water te springen.
Op goed geluk spring ik in het water.  Mandy volgt.  Whow man, t’is verdomme koud aan de vingers en in het gezicht. Nu ja, de stroming is sterk en we hebben geen tijd om zeeottergewijs op onze rug te blijven chillen. De stroming is iets te sterk en Mandy zegt mij dat ze de andere kant nooit zal halen. Ik blijf kalm en zeg haar dat ze zich geen zorgen moet maken en dat ik de beste zwemmer van mijn school was. Ik grijp haar bij haar reddingsvest en zwem voor 2 naar de andere kant. We landen mooi in de Eddy waar onze boot op ons staat te wachten. Ik voel mijn vingers al niet meer van de kou.

Hier gaan we dan!

Suckhole, The Predator, Jaws, Merry-Go-Round, Staircase,… dit zijn enkele van de onheilspellende namen van de verschillende afdalingen die we moeten trotseren. Allemaal Level +IV en V. (FYI: De schaal om rivieren te quoteren gaat tot V). Een level V afdaling doen op het punt dat het bijna illegaal is gewoon waanzinnig tof. Mijn vingers vriezen bijna af maar de adrenaline hield me voor de rest lekker warm. Alles gaat goed. Op het einde van de Jawsafdaling was onze boot tot helemaal bovenaan gevuld met water. Merry-go-round was bijna Merry-go-in en Suckhole was dan toch maar de laatste plaats op de rivier waar je zou willen belanden. Non stop kicks, alles gaat lekker en we amuseren ons te pletter.Tot een golf ons enkele seconden verblindt en we recht op een rots afvaren. 

We raken de rots in volle vaart en de boot katapulteert zichzelf op de rotsen aan de andere kant. De linker kant van de boot shuift op de rots, het water stroomt binnen en doet onze boot zinken. “Left side up, left side up!” roept onze gids nog. We proberen allemaal naar de linker kant te kruipen om de boot terug te stabiliseren maar te laat. Nick en Mandy vallen overboord.
De persoon die voor de veiligheid aan de kant staat is lekker foto’s aan het pakken en is helemaal niet klaar om een reddingsoperatie uit te voeren.

Mandy kan zich nog net aan de boot vasthouden maar Nick wordt van de boot weggerukt. Ik gooi mijn paddel in de boot en spring Mandy ter hulp. Ik grijp haar bij de reddingsvest, tel luidop tot 3. Op 3 laat ik mij achteruit vallen en trek ik haar zo terug de boot in. Geen tijd voor de held om de kus van de schone Mandy te ontvangen ik sta terug recht en zie dat Nick door tegenstroom terug dichterbij de boot komt. Ik grijp hem bij zijn vest en doe de hele procedure opnieuw.

We komen terecht in de volgende Eddy. Mandy en Nick zijn mij super dankbaar en geloven niet wat er net allemaal gebeurd was.
“You guys where awesome, beautifull!”. De gids roept naar de andere gidsen “hey guys have you seen this amazing self rescue?”.
De rest van de dag bleef ik maar complimentjes krijgen over hoe kalm ik bleef en hoe snel en efficient ik handelde in de hele chaos. “Doogie you the herof the day!” Vele kussen en knuffels volgden.

Hier de fotokes van het hele avontuur!

In de bus krijg ik een “Coors light” biertje aangeboden. Ik drink ervan. “What is this?”, ik inspecteer het blikje. “This tastes like soda water!”. Drink nog es… “This IS soda water! What does ‘Light’ mean? Low on alcohol? Low on calories…? Aaaah I get it now, its low on TASTE!”

Hey Dooooogie, wanneer ga je nog es nieuwe foto’s uploaden op je blog?

Zeeotters drijven hier godganse dag op hun lui gat… Twerkt aanstekelijk :p

Hmmmhmhmm…. geen geldig excuus. Allé dan, ik weet niet waarom maar kheb de laatste tijd niet zo veel zin om foto’s te uploaden of verhaaltjes te schrijven.  Niet dat het hier niet tof is. Gewoon, alles verloopt hier een beetje in slowmotion en tis hier ook niet echt India of Birma huh .
De dag lijkt hier wel 20u te duren… en dat doet hij eigenlijk ook. En toch, soms vraag ik mij af waar al de tijd naartoe gaat. Mijn bioritme is volledig om zeep en het lukt mij helemaal niet om er ook maar een beetje stabiliteit in te brengen.

Ik sta op om twaalf  of vijf… am-pm maakt eigenlijk allemaal niet uit. Whats the time? Its Alaska time! De enige constante is het middag en avond eten van onze nieuwe kok Nick. En dat eten kickt ass(gelukkig)!
En anyway, zoals ge op deze foto rechts ziet… Ik mis thuis! Uit heimwee begin ik Belgish bier te drinken, meiden te betalen met €uros, “grass” blowen in het openbaar. Jammer dat de tulpen niet zichtbaar zijn op de achtergrond… Tjah dingen die we zoal doen om ons thuis te voelen

Als ik dan veel energie heb werk ik non stop of gaan we gaan kamperen. De hoogtepunten staan dan nog in de officiele Alaska blog en de betere foto’s vind je op de Andrew of Shonali flickr account. Mijn eigen bijdrage zou maar een flauwe versie zijn van wat er al op het internet te vinden is.

Maar allé, nu dat ik toch bezig ben. Hierzie, en stop met zagen: Een hoopje fotos vanuit Alaska!

Hmmm… tis hier nu 5:30… misschien moet ik maar es in mijn beddeke kruipen. Morgen euh… straks moet ik beginnen werken.

*Meuuuuuuh* grom ik tegen mijzelf. Damn, zo vroeg in de morgen klink ik als een geconstipeerde eland.

Enneuh Freke, amigo, tis maar dat je het weet, maar ik wou dat ik er bij kon zijn volgende week :s. Really really.