Alaskaaaah

Writing by Doogie on Saturday, 31 of May , 2008 at 9:06 am

Comments (1)

Category: Alaska

Down the cliff!

Writing by Doogie on Wednesday, 28 of May , 2008 at 3:54 am

Het was terug zo mooi weer en windstil dus zeer aangenaam om in je T-shirt rond te lopen. Ik ben nog niet in werkmodus en had eigenlijk meer zin om de omgeving nog een beetje te verkennen zodat ik mij meer thuis zou voelen. Tijdens het middageten vroeg ik wie er zin had om te gaan “wandelen”. Where do you want to go?. Down the cliff to the beach! zeg ik met een grote grijns. “I’m in!” zegt Jeff onmiddellijk. “Sounds cool but isn’t that dangerous?” zegt Laura. “Of course it is” antwoord ik terug . De rest ziet het minder goed zitten om zich aan de 500m afdaling te wagen

De afdaling

De eerste 5 minuten vallen mee. Daarna glijden, strompelen, vallen en rollen we hele stukken naar beneden. Het was iets minder makkelijk dan verwacht. Op een bepaald moment hoor ik Laura van boven mijn al gillend naar beneden glijden. Ze kan niet meer stoppen! “Grab my hand” roep ik. Ik klamp mij aan een dikke tak vast en ze kan nog net op tijd mijn hand grijpen terwijl ze naast mij passeert. Indiana Jones gewijs hangen we daar. Ik aan de boom en Laura aan mij met haar voeten in het niks bengelend. Gelukkig was het lichtgewicht Laura en niet Jeff (aka the hongerige beer van de groep) want die had mij gewoon meegesleurd met boom en al . Niet dat ze 400m dieper zou getotterd zijn. Het zou gewoon een lelijke val geweest zijn van enkele meters diep in een modderstroom. Maar als top acteurs zo maneuvers doen in films dan denk je bij jezelf “bwaaaah dat kan alleen in films”. Awel, eigenlijk was het veel makkelijker dan het lijkt.

De Hollywoodversie van onze afdaling start op 3:30 min

[youtube 0W9czKVPZ5k]

ok misschien ‘lichtjes’ overdreven versie maar ja, tis ook Hollywoodfilm huh

The little house on the beach

Eens aan de zee aangekomen beginnen we een lange wandeling langs de kliffen. We zien wilde zeehonden en zeeotters. Zo lief! We stuiten zelf op voetstappen van elanden en beren maar we komen er jammer genoeg geen tegen. (Gelukkig want deze keer had ik mijn peperspray niet mee). We wandelen tot we aan een afgelegen huisje komen waar we vragen naar een pad terug naar boven maar we blijven kletsen en worden al snel uitgenodigd om een lekker biertje met de eigenaars te drinken, vervolgens krijgen we wat wijn, daarna champagne, en we eindigen met een beestig lekkere bbq. Het is al 20u maar dat maakt niet uit. We hebben nog 4 uur tegen dat het donker wordt.

Het koppel, een dokter en zijn verpleegster/vrouw, leven daar tijdens hun vakanties volledig afgezonderd van de buitenwereld. Ze hebben een grote moestuin, leven van vis, de steenkool om zich te verwarmen die spoelt daar gewoon aan voor hun voeten, en elektriciteit halen ze van hun zonnepanelen. Yeah, ze zouden nergens anders willen wonen. Ik ook niet moest ik hen zijn Ecolosche voetafdruk 0,5 ofzo! Very nice

Regelmatig hebben ze wel last van beren en elanden die hun moestuin komen vertrappelen. Bang van beren zijn ze niet niet echt en als er dan een beer in de tuin zit dan worden enkel boze blikken uitgewisseld tussen de eigenaars en de beer. Ik zie het al voor mij. Die “Nondedoeme-van-mijn-erf-blik” vs de “wa-is-uw-probleem-laat-mij-met-rust” blik van de beer.

Bij een eland daarentegen blijven ze liever binnen en wachten ze tot het beest het afbolt. Elanden zijn te dom en te onvoorspelbaar zeggen ze. De truuk bij elanden is rond een boom lopen. Het beest is te dom om die list door te hebben . En als er geen boom in de buurt is… loooooopen voor je leven! Er vallen meer doden door elanden dan door beren. “Play dead” helpt bij beren en grizzly’s (behalve bij hongerige zwarte beren). Zwarte beren die kunnen in bomen klimmen… of was het nu die bruine… damn… wat ik wel weet is dat elanden niet kunnen kimmen… ik hoop dat ik nooit zo ga moeten beginnen overwegen van… ga ik nu lopen, liggen, klimmen, is ie nu zwart of gewoon vuil, … met peperspray is het dus allemaal veel makkelijker. Gewoon richten, wachten tot ie dicht genoeg is en spuiten

“Play dead” bij elanden dan word je herleid tot een hoopje vleesmoes. Bon, “in peperspray I trust” dus. En moeder, maak u geen zorgen. Er is statistisch gezien nog altijd meer kans om te verongelukken in het verkeer.

Iedereen hier in Alaska heeft wel een zot beer of eland verhaal. Alaska en zijn mensen, love it, living it, ‘t is hier de max!

Comments (2)

Category: Alaska

Al liftend door Alaska (part 2)

Writing by Doogie on Sunday, 25 of May , 2008 at 9:02 pm

We liften verder naar Homer. Het zit on niet mee want we moeten wel 4 keer overstappen. Telkens hadden we weer o zo typische Amerikan experience. De eerste rit krijgen we van een oud Vietnam veteraan. Zijn eerste vraag was “do you carry any drugs or guns on you?”. Het volgende was “I was waiting to see if the police patrol car behind me was searching for you guys.” Shonali valt in slaap terwijl hij zit te vertellen over de verschillende vliegtuigen, kanonnen en bommen de ze in zijn tijd gebruikten en hijvergelijkingen maakte met het huidige Irak beleid. Ik kon maar niet genoeg van het gesprek krijgen. Hij zet ons af een een kruispunt en geeft ons een “bear peperspray”-spuitbus cadeau. “Very effective against Bears. You can also use it against raging mooses and drunk people… .”

De volgende lift krijgen we in een krot van een jeep met hoop rommel op de bank. Ergens in die rommel zit een kleine hond die ons super enthousiast bespringt. We vertrekken nog maar net en die man begint een weedpijpke te roken en nodigt ons uit op zijn 3 dagen durende country rock/ bleugrass festival in de buurt en geeft ons zijn telefoonnummer in het geval we weed nodig hebben.

Daarna worden we opgepikt door een alternatief jong koppel in een volkswagenbuske die de moeite gedaan hebben om rechtsomkeer te maken om ons toch maar op te pikken. Met Jimi Hendrix op de radio lijkt het op een gezellige amerikaanse road movie. Ik hoop dat ik ze vroeg of laat nog es tegen het lijf loop

Uiteindelijk krijgen we nog een lift van een man die werkt op de olieplatforms in Alaska. Hij kent alles van de bergen, vulkanen en gronden in de streek en kan er maar niet over ophouden. Hij zet ons af waar we uiteindelijk door Jim en Rachel worden opgepikt. “I have never left Alaska because I haven’t seen all of it yet”…

We komen aan in het huis vang een glimps op van de achtertuin. Ik storm naar buiten want ik kan mijn ogen niet geloven… Wooooooooooooooooo shiiiiiiiiiiiiiiiit.

Comments (9)

Category: Alaska

Updates on this blog

Writing by Doogie on Sunday, 25 of May , 2008 at 12:36 am

New map for Alaska! (old map of India is still available for the older posts)

Rss feed links in the sidebar work now

Leave a comment

Category: English Posts, random blah

Al liftend door Alaska… op z’n Indisch :)

Writing by Doogie on Saturday, 24 of May , 2008 at 9:22 pm

Om 4uur opstaan, 14 uur onderweg, 10 uur de klok terug draaien in de tijd en aankomen in een land waar de zon nog nauwelijks ondergaat. Nog nooit was mijn Jetlag zo groot. In het vliegtuig leek het dan nog eens alsof ik naar het einde van de wereld aan het reizen was.

Eerst groenland…. enkele uren later de noordpool……. eindelijk Alaska…….touchdown: aankomen in AMERIKA

Na 9 uur sneeuw te zien passeren krijg ik een beetje het gevoeld at ik met mijn 10kg wegende backpack te weining kleren mee heb. Ach, denk ik bij mezelf, straks zie ik Shonali terug en we houden elkaar wel warm de komende dagen;-)

 

Dag 1: Jetlag yay

Op de luchthaven staat Shonali een beetje versuft op mij te wachten. Die heeft een 24u durende trip achter de rug en was een net een uur vroeger aangekomen. We zijn beide stikkapot. We vinden ons snel een klein guesthouske en kruipen het nest in. Het is 14u30.

We worden wakker om 4u… de zon schijnt al. Om 9 uur ontbijten we maar ik heb zin in een stevige steak… en koffie en fruitsap… yeah bioritme een beetje verstoord en al.

 

 

Anchorage

Het weer is kei goed… mensen lopen hier in hun T-shirt door de straten. De zomer is hier net begonnen. Blijkt dat je in Alaska ook maar 2 seizoenen hebt. Zomer en Winter. Mjah, zelf voor belgische standaarden is het toch wel wat koud. In de zon is het lekker warm maar in de schaduw is het nog ijzig koud… maw. constant heb ik het gevoel dat ik in mijn gezicht aan het verbranden ben terwijl ik een extra onderbroek had willen aandoen voor mijn kont warm te houden.

Shonali heeft het iets minder makkelijk met het weer. Ze rilt van de kou en puur informatief vraag ik wat ze onder haar licht truitje aan heeft. Ze begrijpt niet wat ik bedoel.

Wat bedoel je “onder mijn trui”.

Gewoon, hoeveel lagen heb je aan?…

“lagen”?

ik heb 2 t-shirts en een trui aan zeg ik

Ik heb nog nooit meer dan één laag kleren aangedaan in mijn leven zegt miss India verbaasd.

Ik besef hoe ver arme Shonali van huis is. Met een Indish meisje in Alaska rondreizen beloofd een interessant avontuur te worden denk ik bij mezelf.

 

Anyway, hier zaten we dan in Anchorage. Saaie hoofdstad waar de tijd veel trager lijkt te gaan dan in de rest van de wereld. We vragen rond wat er van fun en interessants te doen is op een zonnige namiddag. “Drink!” is het antwoord… We beslissen dan maar om stillekes aan af te zakken naar Homer… “al liftend!” zegt Shonali enthousiast! Ik kijk een beetje ongerust naar de kleerkast op wielen die ze achter zich meezeult. “Liften met dit?”. Ze ziet mijn licht spottende blik en zegt me dat het al haar kleren zijn van in Thailand omdat ze nog niet naar huis is kunnen gaan. Niet teveel winterkledij daar. .. dit wordt interessant.

 

We kopen een trui voor haar en beginnen te liften. Na 40 minuten onnozel te staan doen om aandacht te trekken beslissen we om van taktiek te veranderen. Ze doet haar trui uit en binnen de 5 minuten stoppen er 2 Jeeps. We springen in de eerste jeep en doen zo de eerste mijlen samen met een oude jodelende Alaskees die ons alles vertelt over de zwarte beren, de elandengedrag tijdens het paarseizoen en global warming dat volgens hem dikke bull shit is.

 

Halverwege worden we afgezet en worden we vrijwel onmiddelijk terug opgepikt door een jonge kerel die het dan heeft over het uitgaandsleven tijdens de zomer en de winter, over hoe global warming alles om zeep helpt en het jagen op wild in Alaska. Hij neemt zijn tijd om ons te laten genieten van een van de top 10 mooiste trajecten van Noord Amerika. Het was veruit een van de mooiste ritten van mijn leven. De 4 uur durende rit leek amper een uur te duren. De hele rit waren waren we aan het gapen naar het ongelooflijk mooie uitzicht van de besneeuwde bertoppen en gletsjers die helemaal tot in het water van de gigantische meren neerdaalden.

Its the first time I see snow in my life zegt Shonali.

Waaaaw. Over intense ervaringen gesproken.

 

Uiteindleijk komen we aan in een klein visserdorpje Seward waar hooguit 3000 mensen wonen. We worden opgewacht door een couchsurfster die daar in het sealife center studies uitvoert. We wandelen wat rond in het dorpje, genieten van de rust en het uitzicht waar we maar geen genoeg van kunnen krijgen. Het hoogtepunt was een hele ronleiding in haar labo waar onze couchsurfster werkt.

 We merken allebei dat we om 22u gewoon niet beseffen dat het al avond is. Shonali maakt zich een beetje zorgen over de komende maanden. “If the sun doesn’t go down people will not stop working at all at the collective…”. Ze heeft gelijk, het is een beetje verontrustend. We zien wel.

Morgen liften we door naar Homer waar we de komende 3 maand gaan wonen.

 

 

 

Comments (1)

Category: Alaska

Bye bye Belgium!

Writing by Doogie on Monday, 19 of May , 2008 at 9:12 am

Comments (3)

Category: random blah

What did we do in Thailand? And what do I do now?

Writing by Doogie on Thursday, 8 of May , 2008 at 1:37 pm

Here is the full “CouchSurfing Collective – Thailand 2008 Achievements” document!

“Wow” was my first impression when I read that document. Wow, yeah its tons of work the collective did there! I’m very proud that I was part of that amazing team and experience in Pai.

After 3 months of breathing down my neck and criticizing the collective I wonder what did opencs say about that document?
Well, I don’t think they would ever say “sorry for all the shit” or “thanks for all that good work” because that’s not how OCS works. No of course, they jump on that document like hungry vultures trying to find excuses to write some more crap about CS. And of course they did. Its funny to read.

Aaah why do I still waste my time with these guys?
Simple! Because they are sooo funny.
OCS is just (slightly) better than reality tv!

Anyway, so I have decided to go to Alaska!
Leaving on the 20th of May!

Why? I have some good reasons to go to Alaska:

• Alaska! Untouched nature and snowy mountains. Fishin, climbin, hikin, partyin, Midnight sun dancin, moose spottin,…
• The team! I miss everybody (really everybody) from our little “cult” :p. I will see most of them back in Alaska. Just can’t wait. And of course all these new and interesting people to meet!
• The community! I got tons of positive reactions from ambassadors and volunteers all over the world sharing their appreciation for our work. People using the site and other volunteers thank us for no reason whatsoever. Just to say thanks Heart warming!
• InterCultural understanding. Yeah, I help CS spread ICU all over the world but for me is living in another continent with people from all continents the best ICU school I could wish for myself.
• Because I can! My life here in Belgium hasn’t restarted yet so basically I am still free to pack my backpack again and leave for another lifetime experience.
• and of course my sweet Bollywood pricess … Shonali

Leave a comment

Category: Alaska, CS Collective, English Posts