… Laatste dag Kolkata

Daarna, aan de voet van de Himalayas: Darjeeling, een klein dorpje vol kleur

… en mist

 … en dans

… en tempels

… en boedhisten

… en kids

… maar nog altijd 100% India

Enkele dagen geleden kreeg ik het heugelijke nieuws dat ze mij hebben aangenomen voor het project in Thailand. 3 Maanden werken aan de couchsurfing site met een 15tal mensen van over de hele wereld.

Nu nog al mijn papieren in orde krijgen en mijn vlucht verplaatsen naar ergens begin April, mijn visa in orde brengen voor Thailand en nog eens met mijn boekhouder bellen om te zien wat ik nog allemaal moet doen om later niet teveel problemen te krijgen met de fiscus.

Tis nog nie 100% zeker allemaal want zolang ik hier in India zit kan vanalles gebeuren…

Pfffff ik heb mij voorgenomen om niks meer te verwachten van wat Indiers mij zeggen. Wat voor hen het ultieme festival is in mijn ogen een saai en kitcherig poppenspel en wat voor hen onbelangrijk lijkt is voor mij dan weer on-ge-looflijk.
Ik ben overhaald geweest door zowat elke Indier die ik tot nu toe heb aangesproken om het 4 daagse festival Durga Punja met hen mee te vieren. Elke vliegtuigmaatschappij die op Kolkata vliegt was 2 weken op voorhand al volgeboekt. ALLEMAAL! Een ticket Bangkok – Kolkata vinden was dus geen lachtertje en niet goedkoop. Gelukkig vind ik nog een plaatsje op een splinternieuw vliegtuig van JETAIR naar het druk bezochtste festival van Noord India.

Op het vliegtuig kom ik 3 hippies tegen die tijdens het festival gaan overnachten bij hun neef en ze zijn zo vriendlijk om mij mee uit te nodigen. Blijkt dat ze op weg zijn naar een groot goa-psytrance-festival in Nepal. Iets wat ik op mijn todo listje heb geschreven als “niet te missen”. Lekker gaan dansen met de hippies in de Himalayas.

Aangekomen in Kolkata voelde ik mij al volledig terug in India toen onze bagage met mondjesmaat kleddernat vanop de piepende rolband naar ons toe rolde. Een beetje later valt iemand zijn bagege gewoon open op de rolband. Ah en ik moest 2 formuliertjes invullen aan de douane en passport controle( ze zijn hier allemaal en overal gek van formuliertjes). Vervolgens zigzag koeien en tarmakmachines ontwijken op de ‘autrostrade’ die ze aan het repareren zijn. Aaah yes, only in India

Durga Punja

Het festival was euh… nogal druk en voor mij nogal onbegrijpbaar. Over de hele stad hebben verschillende kunstenaars honderden tafferelen gemaakt de godin Durga. Jammer genoeg is het telkens een variant van het zelfde taffereel en allemaal in de zelfde kitcherige stijl. Voor de Indiers is het een creatief gebeuren en een hoogtepunt op de Hindukalender maar ik zag er weinig kunst of creativiteit aan. Het festival bestaat er uit dat alle Indiers van het ene stalletje naar het andere slenteren of dansen. Doe de Gentse Feesten x20 en vervang elk podium door een kerststal met veel goud, een fredy mercury lookalike josef, een leeuw en een olifant en je kan je ongeveer voorstellen hoe Durga Punja zijn gang gaat. Gelukkig, de goden waren mij goed gezind want die voegde er voor mij nog een klein overstromingse aan toe en twas weer genieten om chaos te zien:)

Op het einde van het festival worden alle beelden naar de rivier gebracht en dan een ritueel in de rivier gedumpt. Er zijn welgeteld 75 rituelen nodig per beeld. Teveel om op te sommen maar het gaat van Er is ook nog het 5 keer rond je eigen as draaien met een beeld op je hoofd tot het gebruiken van de aarde van onder deur van een prostituee. Die zou naar het schijnt heel vruchtbaar zijn omdat naar de hoeren gaan iets is van elke Kaste en op het moment dat je binnen stapt laat je zogezegd al je waarden vallen aan de deur. Die grond daar bevat dus van alle waarden van alle kasten en heeft een hoge spirituele waarde.

Terwijl het festival zijn gang gaat probeer ik ook de rest van deze intersante stad te ontdekken.

Kolkata

Op zoek naar een beetje hash belanden we in een groot herenhuis met gewapende bewakers. Het interieur in koloniaale stijl ingericht met een vette stereo installatie die loeihard hard en glashelder psytrance door het huis deed dreunen. Niet slecht voor het het huis van onze blanke drugsdealer. Tien minuten voordien zei ik nog “Expect the unexpected in India” aan een van de hippies. Ok deze zag ik helemaal niet aankomen

De andere dag loop ik door de iets armere wijken en sta plots verbaasd te kijken naar de oprit van een wit paleis. Ik koop de bewaker (met speer deze keer) om van the ‘Marble Pallace’ en ontdek zo zonder toestemmingsbrief de onderbelichte prive collectie van een of andere rijke Brit. En geloof mij, twas geen prutscollectieke want er zat zelf een Rubbens en 2 Muchas in zijn collectie.

Of ik zie een kerkhof op de kaart. Iets heel uitzonderlijk hier in India daar ze al hun lijken gaan verbranden aan de Ganges in Varanasi. Dat moest de zwartzak in mij dus zeker gaan zien. Het was een uitzonderlijk sfeervol oud brits kerkhof. De spinnewebben in mijn gezicht vertelden mij dat dit kerkhof heel zelden bezocht wordt. Heel vreemd want het kerkhof wordt zelf sterk aangeraden door de Lonely Planet.

De fotos van Thailand staan in het fotoalbum inclusief een heleboel fotokes van Koen en Kim!

Samuel de Mexicaan en Sabrina & Natasha de 2 franse meiden besluiten om af te zakken naar Sukhothai. Omdat dit toch in de richting van Bangkok ligt en omdat we het lekker met elkaar kunnen vinden vergezel ik hen om nog maar eens naar boedhistische tempelruines te gaan zien. We huren ons allevier een scooter en rijden tot de verste uithoeken van het park op zoek naar de iets minder toegankelijke verborgen ruines. Omdat we elke onze eigen kleur scooter & bijpassende helm hebben lijken we wel op de Power Rangers. Dikke fun want de meiden zijn 2 rijdende catastrofes op die scooters Sabrina is er zo in geslaagd is om haar rem en gas te verwisselen en zo een stilstaande fiets in frieten te rijden van een kleine arme Thai en voor Natasha was geen enkele vuilbak in Chang Mai en Sukothai nog veilig. Gelukkig hadden ze mij mee om hen te gidsen want hun orientatie vermogen was om het zachtjes uit te drukken “rampzalig”.
Kheb hun grappige blog toegevoegd aan de blogroll.   Tis wel in het frans natuurlijk.

Jammer genoeg moeten de 2 lekker franse meiden terug naar het noorden en trek ik verder met Samuel richting Bangkok.

Chang Mai viel een beetje tegen naar mijn goesting dus huur ik mij maar een brommerke om de streek te gaan verkennen. Ik beland in een gezellige kroeg en raak aan de praat met enkele backpackers die een 3 dagen trekking gaan doen in de jungle. Elk hotel en guesthouse biedt wel een trektocht aan dus ik wist dat het een easygoing touristisch trektochtje ging zijn maar de groep zag er plezant uit dus ik besluit om samen met hen in de jeep te springen en mij te amuseren met de bende. Ik had daar toch niks beter te doen.

De trektocht kan ik samenvatten in mooie landschappen a la Jurassic Park maar dan met olifanten ipv dino’s, veel schoon watervallen, een ritje op een bamboe vlot, ’s avonds slapen onder de blote sterrehemel en gezellig bij het kampvuur zitten bij de locals in de kleine “tribal villages”. De groep bestaat uit 3 o zo typische engelse meiden, 2 grappige homos, een vriendelijke mexicaan, 2 jonge israelis en 2 franse meiden waarvan 1 lijkt op Audrey Tautou met dikke borsten en de ander op een Sarah Jessica Parker de hoofdrol uit Sex and the city. Ze lijkt er zo hard op dat ze geld zou kunnen vragen aan mensen die met haar op de foto willen staan.

De trek was idd heel easy going met af en toe een rivier oversteken via een boomstam of via de stepstones. Tging allemaal lekker tot dat we overrompeld werden door een tropisch onweer. Al snel werden onze wandelpaden en bamboebrugjes weggespoeld door de modderstromen. De gezellige riviertjes werden grote modderstromen die alles met zich meesleepten. Het was een enorme wolkbreuk die 45 min duurde. (2 uur volgens sommigen uit de groep )Gelukkig hebben we het allemaal overleefd en ik denk dat ze mij wel gaan herinneren als die ene Belg die zich te pletter aan het amuseren was terwijl hun pleziertochtje lichtjes uit de hand liep. Ik kreeg dan ook al snel de bijnaam Indiana Jones.

Zo een avontuur brengt de mensen natuurlijk snel al wat dichter bij elkaar en buiten de 2 Israelis besluiten we allemaal samen in het zelfde guesthouse te verblijven in Chang Mai.

Chang Mai

De resterende dagen kan ik samenvatten in het verkennen van de omgeving samen met de 2 franse meiden, veel eten(o.a. slang en sprinkhaan, lekkerrr), zwemmen, Thai massages, uitgaan in homo bars en ja, zelf wat werken.(een dikke merci Simon)

Werken in Thailand?
Ik heb ook een hele voormiddag een sollicitatiegesprek gehad bij de mensen van Couchsurfing. Het gesprek ging heel vlot en ik had wel het gevoel dat we samen op de zelfde golflengte zaten. Jammer genoeg zijn er meer dan 30 kandidaten uit de hele wereld die het wel zien zitten om enkele maanden te gaan werken in een huis op een van de mooiste stranden van Thailand. Maar ze waren onder de indruk van mijn cv en de sterke antwoorden op mijn vragen tijdens het gesprek waardoor ik wel een goeie kans maak. Duimen maar, volgende week krijg ik het antwoord.

‘t leventje hier in Thailand is mij wel een beetje soft aan het maken waardoor ik vrees voor de grote cultuurshock als ik terug in India zal aankomen. En ik heb het hier nu ook veel te goed met mijn 2 nieuwe vriendinnekes.

Tis ook nooit goed hé

Had ik een lief dan zat ik hier voor 4 maand. Tis hier vre schoon, goe weer, netjes, lekker eten, mooie natuur, vriendelijke mensen, veel tempelkes en ruines en geen koeien op straat. Tis naar mijn gevoel een van de beste vakantielanden voor jonge koppels (en eenzame 40+ers) 

Toch mis ik de chaos, het onverwachte en het avontuur van India maar nu ik hier ben ga ik er het beste van maken. Er is zeker genoeg te zien om mij niet te vervelen. De laatste dagen ben ik met Kim en Koen aan het rondtrekken in Bangkok en Ayutthaya maar vanavond ga ik alleen door naar het noorden het avontuur tegemoet in de Thaise hooglanden. Het plan is om hier te blijven tot de 18de en dan keer ik terug naar India voor een van de zotste evenementen van het jaar in Calcutta en mijn reis verder te zetten. Ik heb ook besloten om Nepal links te laten liggen omdat India nog veel te veel te bieden heeft.

Ik wou het nog niet aan de wereld verkondigen totdat het zeker was maar morgen moet ik ook een telefonisch sollicitatiegesprek doen naar Amerika voor een project hier in Thailand. Als alles goed loopt kom ik hier dus terug om te werken tot eind maart

By the way, m’n fotoalbum heeft een kleine update gekregen.

Zon, zee, palmbomen, strand, schoon weer en niet al te veel toeristen. Er gebeurt hier niet veel maar ik zit dan ook met mijn lui gat in het zand.

.

Je denkt na een maand reizen in India dat je je ongeveer een beeld kan vormen van wat er je te wachten staat. Ik ben door 100 dorpen en steden gereden met de trein of bus dus ik verwachtte dat Calcutta nog meer van het zelfde ging zijn maar dan groter. Ik had ongeveer 6 uur om Calcutta te verkennen voordat ik op de vlieghaven moest zijn. Calcutta is vooral bekend voor de armoede dankzij het werk van Moeder Theresa maar ondertussen is er een hele hoop veranderd.
Het is een grote en “moderne” stad geworden naar Indische normen en is een stuk westers dan de andere steden die ik gezien heb. Ik viel achterover toen ik merkte dat ze hier met regelmaat vuibakken hebben op straat. Stel je voor Waaaaw vuilbakken ipv koeien voor de vuilis te verwijderen. In de parken hebben ze zelf de vorm van dieren! Ik ben op zoek naar “The Victoria Memorial” een aanrader uit de Lonely Planet. De britse Taj Mahal zeggen ze. In mijn zoektocht zie ik in de verte een toren in een park. Ik kon mijn ogen niet geloven. Een staat een grote kathedraal zomaar, ergens in het midden van de stadspark. Het was in gigantisch contrast met alles wat ik tot nu toe gezien heb in India. Alsof je in het citadelpark aan het wandelen bent en plots merk je dat er ergens in een uithoek een gigantische moskee staat. Mijn WTF gezicht sprak boekdelen.

Uiteindelijk de Victoria Memorial gevonden. Waaaaaaw zo schoooon was het enigste dat ik nog kon denken. Jammer genoeg moestik vertrekken maar als ik terug kom ga ik zeker mijn tijd nemen om deze stad te leren kennen. Aangename studenten om mee te praten. Rustiger dan de andere steden. Proper en enorm lekker Bengaals eten.

.

Bangkok

Ik word onpgewacht door Bee en haar vriendinnen aan de vlieghaven. We gaan vervolgens allemaal gezellig naar haar huis waar er nog 5 andere couchsurfers overnachten. Ik krijg er lekker eten en mijn was wordt gedaan. Ik slaap eerst enkele uurtjes en vervolgens ga ik met Billy, een jonge amerikaan, het stad in. Savonds eindigen we allemaal in een uitgaansbuurt van Bangkok en de meisjes willen naar een striptent gaan zien. De jongens stribbelden uiteraard niet tegen. . Ok die stiptent was heel interssant en ik heb een heleboel geleerd over de mogelijkheden van de vagina. Van al de jongens in de tent was ik de enige (al blozend welliswaar) die langer dan 5 minuten vooraan durfde zitten. Als je vooraan zit dan wordt je al snel deel van de show en ow yeah deel van de show was ik Jammer genoeg… pictures are not allowed. Ik ga voor de gevoelige zielen niet in detail gaan over wat ik allemaal gezien en gedaan heb dus ga ik mij maar beperken tot enkele kernwoorden en jullie verbeelding de rest laten doen ;p. Twas iets met natte bananen, pingpongballetjes, een pingponpalletje, ballonen en blaaspijpje, scheermessjes en een kutschrift dat mooier is dan mijn handschrift. Bon, voor mijn eerste nacht Bangkok was ik weltervreden want de rest van Bangkok vond ik maar braafkes.
fotos volgen later.

Mijn eerste indruk is dat Bangkok enorm modern is, netjes en effictient is opgebouwd en alles is gigantisch groot en tblinkt allemaal. De andere klagen over het weer of de vervuiling in de lucht. Ik merk nu pas hoe hard India mij al heeft veranderd. Voor mij was Bangkok de eerste plaats deze maand waar ik het woord “vakanie” durfde gebruiken.

Mijn gevoelens over India zijn zeer wisselvallig net zoals het weer, de mensen en de steden. Alles is zo anders tot in de kleine details en je moet heel stabiel zijn om je zinnen niet te verliezen omdat je dag in dag uit van het ene extreme in het andere belandt. Efficientie kennen ze hier niet. Zekerheid heb je op geen enkel moment en over niks. “expect the unexpected”, “everything can happen in India”, “Only (possible) in India” en “Shanti Shanti”(op het gemakske) zijn de meest gebruikte zinnen door de toeristen. Ik heb hier dingen zien gebeuren die ik nooit voor mogelijk had gedacht. Zeker de steden zijn een harde dobber om te verwerken. Ik heb ervaren reizigers zien flippen. Ik heb toeristen zien crashen of totaal afwezig zien rondwandelen alsof ze alles rondom hen niet meer konden verwerken. Ik zelf heb het moeilijk gehad toen ik in Varanasi aankwam en moest mij mentaal moest aanpassen naar een totaal tegenovergestelde mentaliteit dan die van in McLeod. Enkel aan de politie kon ik tot nu toe nog betrouwbare informatie vragen.

1 maand in het kort

Special thanks to: Arijid !!! Zonder hem had mijn reis nooit zo goed kunnen starten

Tofste gast: Eyal

Liefste meid: Maria

Aangenaamste meid: Elisa

Zotste meid: Viviana

Interesantste stad: Kolkatta?

Vuilste stad: Delhi

Intenste stad: Varanasi

Aangenaamste plaats: Flower Restaurant – Rishiskesh

Aangenaamste dorp: McLeod Ganji

Aangenaamste mensen: Tibetanen

Onaangenaamste mensen: Varanisezen (ofzoietske)

Grootste tegenvaller: Rafting – Rishikesh

Mottigste backpackers: Amerikanen

Luidste backpackers: Israelis

Leukste backpackers(om te feesten): Israelis

Ik kan niet wennen aan: Vuilnis gewoon op straat gooien

Geschiftste avontuur: 2de nacht in McLeod Ganji na een avondje Carpe Diem. Ik besluit om 1u naar huis te wandelen. Ik hoor plots muziek in de totaal verlaten straten van Mcleod. Ik volg de muziek en beland op een klein Goafeestje. Daarna afterparty bij Israelis en uiteindleijk eindig ik terug op weg naar mijn hotel in een straat vol vijandige straathonden met 3 andere straathonden die mij beschermen.

Ga ik terug zien: Maria in Calcutta.

Irritant: Het internet en stroomvoorziening

Jammer: de constante aanwezigheid van “McCloud” in McLeod

Openbaring: Boedhisme

Interesantste gesprek: Toestand in Korea met een ZuidKoreaanse filosoof met zijn electonisch vertaalwoordenboek.

Intenste schaakervaring: 1ste dag met Eyal.

Litteken van: Koken met Eyal, Indian style.

Grootste vertraging: De “Super Fast Express” van Varanasi naar Calcutta: 7u!

Grootste bullshit: Reiki lessen in McLeod

Moeilijkste situatie: 1ste dag bij bij de Sikhs

Grootste verassing: Zondag morgen bij Arijid wanneer zijn hele huis omgevormd wordt tot muziekschool.

Ik kijk uit naar: Koen & Kim in Thailand

Mis ik het hardst: mijn lieve zusjes

Te onthouden:

Als je in India de weg vraagt: Niks is ver weg, niks duurt lang en tis altijd juist om de hoek.

Je krijgt altijd een antwoord zelf al weten ze het niet.

Vraag het aan 4 verschillende mensen. Als je geluk hebt krijg je maar 3 verschillende antwoorden.

De Lonely Planet is je survival boek en bijbel hier in India