Bon, ik zit mijn laatste Duvel te drinken op het Martelarenplein samen met Pascal, Kim en Koen. Ik wacht op Fre die mij naar de luchthaven zou brengen. Hij belt mij om te zeggen dat hij een half uur later zou aankomen. Geen probleem.

Dan 5 min later een telefoontje van Airstop:

“sorry menheer maar uw vlucht is afgeschaft”

- WATTE?

- Maar geen probleem, je kan een half uur vroeger een andere vlucht nemen.

- Jama dan moet ik nu vertrekken

- Gaat dat lukken, menheer? Anders nemen we iemand anders.

- Jaja tzalwel lukken(terwijl ik mijn vingers kruis, tis te hopen dat we niet in de fille gaan staan tijdens de spits in Brussel )

En idd, tzit voor de verandering eens mee, er was nauwelijks fille! Joy! Jammer genoeg was mijn geluk van korte duur.

Spring op het vliegtuig, een uur later landen in Londen. Nog een uur of 2 rondhangen in een zotte London Heatrow waarvan de centrale computer het liet afweten. De grote schermen waar je kon zien waar en wanneer je moest vertrekken zijn uitgevallen. Chaos in an airport is so funny. I stayed calm and enjoyed the simplicity of chaos with the smiling buddha by my side.

Ik zit op het vliegtuig met een coole Indier naast mij. We babbelen over films, drugs, uitgaan en vrouwen in India . Hij wil mij zelf helpen tijdens mijn eerste uren in Delhi. Ik denk dat mijn ongeluk is beginnen keren… fout

We landen. Ik heb nauwelijks het gevoel gehad dat we 7 uur hebben gevlogen. Ik ben ergens halverwege in slaap gevallen.

Bij het afstappen wordt mijn naam afgeroepen. Ik wist het. Dit ging te lekker. En ja, mijn bagage is tijdens de stop in Londen niet op tijd overgebracht naar het nieuwe vliegtuig. De indier naast mij zag het niet zitten om samen met mij te wachten op een antwoord en vertrekt met zijn vriend.

Ik zit hier nu in Delhi met de kleren op mijn lijf, een laptop, 2 flessen water en een paar rode reserve Virgin Airlines kousen.

Shit, ik besef het niet onmiddellijk maar mijn dagelijkse verplichte Malaria medicatie zit in mijn rugzak. En mijn muggemelk… Dit kan fout aflopen.

Nog 7 uur voordat ik mijn couchsurfer Arijid kan ontmoeten. Ik zoek mij een louche kerel op de luchthaven die het ziet zitten om mij te gidsen in het stad. Tis niet moeilijk om er een te vinden want iedereen daar met een auto is louche en wil wel taxi spelen. Ik pak er diegene uit die het best Engels kan en vraag of hij mij wil gidsen.

Delhi:

Mijn eerste indruk van Delhi was nogal positief omdat het precies is zoals ik verwacht had. De armoede, drukte, chaos in het verkeer, de kleurrijk geklede vrouwen, koeien, apen, straatkinderen, eten, fruit, winkeltjes en kraampjes en natuurlijk de verschillende geuren op straat gaande van zweet en strontgeur tot deze van de honderden kruiden die ze gebruiken voor hun eten.

De meisjes zijn hier knapper dan ik had verwacht. Veel knapper Het weer daarintegen is grijzer dan ik had verwacht, zo grijs als in Belgie. Blijkbaar normaal in dezen tijd van het jaar.

Ik ben kapot. 3 dagen met 8 uur slaap is niet gelachen. Ik zweet me kapot en stink uren in de wind.

Eindelijk kom ik Arijid tegen, mijne couchsurfer. Zijn goede bedoelingen zijn zo van zijn gezicht af te lezen. We babbelen wat bij op de riskja. We drinken een pintje en bekijken een bollywood ultrageweld actiefilm gevolgd door een live concert van Iron Maiden. Gelukkig in fast forward want om 23u gaat mijn licht uit.

Die bollywood krijgt later nog een apparte blogentry. Nu moet ik gewoon maffen. Dag een zit er op. India wordt een heel harde maar interessante reis.

amai nie, zo een ongelooflijke zware week. De goden willen blijkbaar echt niet dat ik vertrek. Het begon allemaal zo vredig op pukkelpop. Goed weer, leuk gezelschap met Jasmien en goeie bands in het vooruitzicht. S’avonds de killer combo NIN en TOOL. Ik moet alleen naar NIN gaan want de anderen gingen naar Goose. Goose op Dour was zo fenomenaal fantastisch goed dat ik alleen maar teleurgesteld zou zijn deze keer. En trouwens, NIN, hallooo. De favoriete band van Isabelle en mij zoveel jaar terug. Ik hoopte dat de muziek minstens zo intents gaat zijn als de herinneringen.

Nine Inch Nails 5 min voordat ze mijn portefeuille stelen!

Het publiek gaat volledig uit de bol. Het geluid, glashelder. De show meer dan indrukwekkend. Er is geen plaats om te dansen dus iedereen begint gewoon te springen op de muziek. Jammer genoeg, als ik mijn trui in mijn rugzak wilde steken merkte ik dat mijn zak was opengerukt en alles er uit is verdwenen inclusief portefeuille. Jezus titty fucking christ! Met een wrange nasmaak probeer ik nog te genieten van de rest van NIN en Tool. Twas nog kei goed maar de exctase was weg .

En natuurlijk Tool. Perfecte show en geluid. Zoals gewoonlijk.

Vanaf dan zit niks nog mee. Alles loopt zwaar fout of doet mijn planning in het honderd lopen. Massas papierwerk om alles terug in orde te krijgen, mijn auto wordt weggesleept van voor mijn eigen garage, klanten komen aandraven met lastminute aanpassingen, het internet bij mijn moeder laat op zich wachten, computer crash, mijn couchsurfer in Delhi laat last minute afweten, bankkaarten komen te laat aan(heb ik nu dus niet mee op reis), boekhouding was blijkbaar niet in orde vorig kwartaal, moeder heeft veel stress en maakt mijn hoofd zot, en Jenny blijft maar hangen… teveel om nog op te noemen.

Na een zware week van afsheidsfeestjes, goodbyedrinks en laatste avondmalen, chronisch slaapgebrek, reisstress, papierwerk en andere zever zit ik nu eindelijk volledig gepakt en klaar op de trein richting Leuven.
De lachende reizende buddha reist mee in plaats van Daan om mij een beetje gezelschap te houden. Ik kijk in zijn ogen, hij lacht lekker terug en ik zie dat alles goed komt. Here I go

Merci Daan, Een betere vervanger voor uzelf kon je mij echt niet geven!

In the top right corner just beneath the header of this site I have added the “Doegiestats”. This is a quick overview panel of my mental and physical health and some other stuff.It looks kinda like this:

Health: Ok, I WILL GET VERY SICK. This is my main concern at the moment because I know I have a crappy “digestive apparatus” thanks to my dads gene pool. Thanks for nothing dad! No, really, If I’m afraid of something it is that I will not be able to adapt to the food in India.

• 10 hearts = I’m probably jumping, dancing, running, trekking, …
• 6 to 9 hearts = I’m sick, I have diarrhea, a minor infection, puking,… you know, I have the “Touristitis”
• 2 to 5 hearts = Ok I hope I’ll never get there because that means I’m in (or should be thinking of going to) the hospital. Very sick or injured.
• 1 heart = near death

Mood: this one will probably swing a lot when I’m in India because it is a country of extremes.
“Most experienced travellers find their sanity frayed at some point” – Lonely Planet

• full = ecstatic
• green bar turns red = the “frayed sanity” point
• empty = suicidal

Exp: Experiences: this one can only rise! Every unique experience, good or bad, is an extra experience. Once the exp meter reaches 100 I will start thinking of going home.

• 0 = time to start the trip
• 100 = time to go home

Rupees: its my budget and this one can only go down. If it reaches 0 I should be going back. There is a possibility to add rupees by working but I don’t really count on that. So my budget is 100,000 Rupees. If the couchsurfing plan goes well it should be enough.

De kans is klein maar het kan mij maar overkomen. Ik kom oog in oog te staan met een hongerige tijger of een hyena. Wat doe ik dan?
Hopelijk vind ik het antwoord in mijn reisliteratuur: “het leven van Pi”. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal over de zestienjarige Piscine Patel een Indiase jongen die na een schipbreuk 227 dagen in een sloep dobbert samen met een Tijger van 200kg, een hyena en een zebra.

Hopelijk staat er in hoe ik moet omgaan met een hongerige tijger en hopelijk heb ik het boek uit tegen dat ik van mijn olifant totter in het grootste tijgernatuurreservaat van India

[youtube k9_iQim8Mtw]

Na Parijs loop ik op full time in een overheerlijke “natural high” rond. Word ik nu toch wel plots wakker gebeld door Jenny met het heuglijke nieuws dat ze een nieuw vriendje heeft. Veel goed nieuws verwachtte ik al niet maar haar timing kon niet echt slechter. Na zo hard een poging te doen om uit de emotionele shit te kruipen worden nu mijn ingewanden er nog es lekker uitgeschop. Going down at 2000 Metres a second… Gelukkig herpak ik mij voordat ik de grond raak. Ik kijk ondertussen al zo hard uit naar India, Nepal dat niks mij hier nog echt diep kan raken. Nog een dikke 20 dagen en ik ben hier weg de wereld tegemoet.

We start hitchhiking at 13h. This was too easy. It took more time to make the signs ‘Lille’, ‘Gent’ & ‘Aalter’ than to put our thumbs up. We end up with 2 girls in the trafic jam. Having fun all the time jumping out of the car and dancing on the highway. Hitching was so easy and so fun I don’t consider this a real training.
We arrive in Aalter around 19h

From here I’ll start in English so the other CS’ers can also understand what I am writing about them.

So I woke up here in the lovely Paris. The CS meeting is “somewhere” on a bridge. We park our car “somewhere” on a free parking spot and the travel god is very kind to us because we arrived at 200m from the meeting point. There is like 40 people sitting on the bridge playing a trivia game. One girl is standing on a bench and she asking the questions. She looked more like a young cute opera singer. Later I heard she actually IS a cute young opera singer. I’m more in “FOOD” mode so I’m not really in the mood for social contacts & trivia games. I’ll do that tomorrow on the CS sightseeing trip. That night we get the key from Freds place. Fred is a full time CS addict. He lives for CS and knows everybody, just like everybody in CS-Paris knows fred. Finally a bed. I take freds “40 years of Playboy” photobook and fall asleep with a big smile on his couch.

The cs sightseeing trip was a blast! There are like 25 people from all around the world at the meeting point. Everybody has his own story and like I have been in Paris for at least 5 times I take my time to talk to everybody.

There is the Bruce Lee Italian with his huge camera(Italians are like the Chinese tourists of europe ). The American who is doing a world trip around the magic number 7. 7 continents in 7 months with 7000 euros or something. The stock market Australian who is traveling the around the world untill money runs out and selling and buying shares every night. “At the moment the market is good so I don’t worry that much. I’m doing this for Almost 6 months now. I started with 5000dolars in shares” he said to me. Whoah I’m so jealous. The green haired poi playing girl from Canada, the cute red haired opera singing girl, the green eyed enthousiastic quebeque girl, the cute turkish sisters…and many others.

So we end up in a bar where we eat. Before I know it I’m sitting at my table surrounded by CS girls and time passes by verrrry quickly sharing my food with the girls. I’m allready looking forward to the CS benefit party tomorrow. Just to see my new made friends again.

We Meet francois, my first impression was, Ok he’s deffinatly IT. Wronggg, he’s a salesmen. Close. He will be our host. He’s also a CS addict. I’m his 126th couchsurfer or something. He is so proud about the amount of CS’ers he got over I’m surprized there is no wall in his room with pictures from every CSer and a shrine with candles in front of it. But maybe that would be too creepy .

The CS work meeting:

The day after there is a couchsurfing workmeeting in a park. I was very impressed by how a bunch of volunteers from all around the world could work in such a consistent and professional way. It is really undescribable how much good ideas they had and how descisions where made at the end of the meeting. It was almost scary how everything went so smoothly. I never thought something like that was possible from some volunteers. Couchsurfing is growing extremely fast and if they keep it up in that way CS will become a real phenomenon. I would start to sell my hotel stocks immediatly if I was the Australian guy. The rest of the day I bonded with Ben, an Australian travelling for 16 months now, drinking cheap wine while talking about music, girls, movies, travelling, our country and some guy stuff.

The cs party: in the evening there was a huge cs benefit party. Allmost only CS people where present. Whow yeah baby, what a party. I had so much fun talking to all the travelers. Dancing with the girls and almost getting dragged into the bed of a horny french girl but finally ending up with Ben, and the 2 turkish girls drinking cheap wine in the streets of Paris. Before I know it we end up at the girls hosting place. Sima and Hüma are both very cute lovely Turkish girls from Istanbul.

Ben wakes me up. We crashed at Russels place. Ben wants to go home. I kiss the turkish girl next to me goodbye but she doesn’t wake up. We didn’t really sleep that well so when we arrive back at Antoines we sleep untill late in the afternoon. Time to go home I think. But still, I met some really nice people I want to see again. So I descide to stay another day! Nothing really special today. Most of the time we are driving in circles in Paris. Nanouk, she really has some serious guts driving with her 2 month driving experience in the center of Paris. She is a bit tired and we almost got killed in a car accident. Luckily the poles she hit where in plastic so survive and the car has just a scratch. We switch host and we go to a CS karaoke party, not really my thing… so I go explore the red district. I miss my friend Ben Exploring the red district would be much more fun with my new friend. Apparently you can get a free drink and a striptease for 5€! He didn’t receive my messages so I end up with the Turkish girls again at Russels place. Not that bad company after all.

The P-Picknick: Sima and Hüma are really pleasant to be around. They are constantly gigling untill one of them falls asleep en restart in the morning when they are both awake.
In the morning I show them Pére Lachaise. We walk around for a few hours and finally we prepare for “The P-Picknick”. A picknick near the Seine where everybody has to dress up as something beginning like the letter P. I didnt know how hard everybody would try to find a costume and stick to the concept but I didn’t really care. I just went nuts making my costume with the help of Sima and Hüma. Time to do some experimental travelling.

Lonely Planets “Horse head adventures”: “Test normal standards of social behaviour and etiquette by drawing attention to yourself in an outlandish and potentially absurd manner.”

So I take the local news paper and some scissors and I dress up as the Paper Peter Pan with a Pink Pterodactyle on my head. Huma as a Potatoe and Sima as a Pimp. Good, with a Pink Pterodactyle on my Paper hat I am ready to walk through Paris.

When we arrive the picknick looks like a huge success! Almost everybody is dressed up: Pirates, a Palm reader, a Plane, a Pixie, Panters, a Pig, Prophets, Prostitutes, Pervert Police, Pocahontas, Pint of Pelforth, Pimps, Pictures, etc… We drink, we laugh and time flies so fast. Too bad that the wind tears off my costume so by the end of the night as just me again. I don’t exactly remember how but I hook up with the green eyed Quebueckoise ( the Panter) and walk with that girl through Paris. People think I just hooked up with a kinky hooker dressed as a panter. Looking for more drinks and more laughs we finally end up at (crash into) the Pervert Polices‘ place. I will not forget that day soon.

The last day: I wake up I notice everything is dead. No more batteries in my cell but also my camera and laptop… I go with Anne-Marie (aka the Pink Panther) to see the end of the Tour the France. Im wasted from the day before. We say goodbye, she is off to London, I’m off to… euh… I didn’t know exactly. I’m here in the middle of Paris, my stuff “somewhere”, no cell to contact Nanouk or Duke and tired as hell. Well… so I descide to look for an internet Cafe. Great! I see there is a CS “free hugs” campaign near “Paris Beach”. Aaah well, why not… lets go hug some strangers.

Hmmm… the free hugs thing does a strange thing with me-head. after I huged some strangers I notice a real flow of positive energy. Maybe its because I was so tired but enter a natural high I seldom have with real drugs. I’m filled with positive energy and forget I’m tired untill I stop hugging. I also get really good at convincing people to give and receive a big hug . Yet So simple but such a great experience! Whow I actually think it changed me somewhere inside.

We end up at the eifel tower where I find Nanouk and Duke. I go to bed early. Tomorrow I’m hitching with Ben back to Belgium.

Wat is CouchSurfing?

CouchSurfing is een wereldwijd netwerk voor reizigers. Je kunt er 2 dingen doen: je bank aanbieden aan een backpacker of zelf gaan surfen op een van de 200.000 couches beschikbaar op de hele wereld.

De Gentse Feesten

Vandaag had ik Nanouk op bezoek. Nanouk heeft nog maar net haar rijbewijs en gaat 5 weken cs’s naar en in Spanje. Ze wou stoppen in Leuven maar ik heb haar dan maar overhaald om af te zakken naar de Gentse Feesten die iets plezanter zouden zijn dan het brave Leuven. We zouden wel zien hoe we terug in Leuven zouden geraken. No stress, lekker chill haar vakantie beginnen .
We ontmoeten elkaar aan de bib samen met een andere cs’er, de mexicaan ‘Duke‘.
Duke is een wereldambsadeur van CS die richting Parijs lift voor een grote CS happening. Duke is straatmuzikant en full time CS nomad amasadeur ofzoiets. Hij is dus een van de mensen die overal en nergens woont. Hij cs’t al een dik jaar en een half rond in europa van zetel naar zetel. Hij zit boordevol humor, nuttige tips en grappige anekdotes en kent in elke stad alle vaste CSers. Nanouk een absurde Nederlandse meid, full time lekker ding en helemaal niet bang voor een goeie portie avontuur.

Over de gentse feesten ga ik kort zijn. ‘t Was enorm slecht weer en viel dus een letterlijk in het water. Duke en Nanouk besluiten dan maar om bij bo te overnachten en ik met de frientjes naar “10 days off”.
Geen bier, geen weed, niet echt mijne muziek en niet echt mijn type mensen. alleen Red Bull en een halve pil XTC om eens te proberen. Hmmm… gene vette dus. Rond 5 gaan de vriendjes van Leuven naar huis en besluit ik na Bo en Koen te hebben verloren maar te gaan slapen bij mijn, in canon snurkende, CS gasten. Van de xtc voel ik niet zo veel maar van die Red Bull en dat gesnurk kan ik dus geen oog dicht doen. ‘t is 6uur… ik besluit dan maar terug Bo gaan zoeken. We vinden elkaar en gaan samen met Koen nog op zoek naar een braziliaan ochtenfeestje. We amuseren ons op onze zoektocht eigenlijk stukken beter dan op “10days off”. Jammer genoeg zijn we te vroeg voor het feestje dus gaan we maar te gaan chillen in het park.

Ik doe vervolgens nog een poging om te pitten in de zetel om 9u30.
…
…zonder succes

Training: couchsurfing

Nanouk wordt wakker en we gaan ontbijt halen. rond 2 begin ik mijn klop te krijgen. Duke probeert ons te overhalen om naar Parijs te rijden ipv Leuven. Nanouk was snel overtuigd maar ik was daar niet echt op voorbereidt. Met stinkende kleren, vettig haar, wallen tot op de grond en geen reserve kleren zag ik het niet goed zitten. Geen probleem zegt Duke en smijt een deo naar mijn hoofd, geeft mij een van zijn Merillion T-shirts( zijn lievelingsband ) en steekt een nieuwe tandenborstel in mijn pollen. “And you can sleep in the car so no more excuses, not afraid of some adventure are you?” zegt hij. Aiii, there is the magic “A” word. Zonder aarzelen zei ik “Ok, lets go”.
Ik spring achterin. Val in slaap en wordt wakker op de ring van Parijs.